نسبت دو برابر است ، ولى به هنگامى كه افراد ساخته شده و ورزيده و قوى الايمان همانند بسيارى از رزمندگان بدر بوده باشند اين نسبت تا ده برابر ترقى مىكند . بنا بر اين دو حكم مذكور در دو آيه ، مربوط به دو گروه مختلف و در شرائط متفاوت است ، و به اين ترتيب نسخى در اينجا وجود ندارد و اگر مىبينيم در بعضى از روايات تعبير به نسخ شده است بايد توجه داشته باشيم كه « نسخ در لسان روايات مفهوم وسيعى دارد كه » تخصيص « را هم شامل مىشود . 2 - افسانه موازنه قوا آيات فوق - به هر صورت - اين حكم مسلم را در بر دارد كه مسلمانان هرگز نبايد در انتظار موازنه ظاهرى قوا با دشمن بنشينند بلكه گاهى با دو برابر جمعيت خود و گاهى حتى با ده برابر بايد به مقابله برخيزند و به عذر كمبود نفرات از برابر دشمن فرار نكنند ، و جالب اينكه در بيشتر ميدانهاى جنگى اسلام تعادل قوا به سود دشمن به هم خورده بود و مسلمين غالبا در اقليت بوده‌اند ، نه تنها در جنگهايى كه در زمان پيامبر ص اتفاق افتاد ، مانند بدر و احد و احزاب ، و يا جنگهايى مثل موته كه تعداد مسلمانان سه هزار نفر و حد اقل عددى كه از نفرات دشمن نوشته‌اند يكصد و پنجاه هزار نفر بود ، بلكه در جنگهايى كه بعد از پيامبر ص رخ داد اين تفاوت به نحو حيرتانگيزى وجود داشت ، مثلا تعداد نفرات ارتش آزادى بخش اسلام را در جنگ با سپاه « ساسانى » پنجاه هزار نفر ، در حالى كه تعداد سپاهيان خسروپرويز را پانصد هزار نفر نوشته‌اند . در واقعه « يرموك » كه برخورد بزرگ ارتش اسلام با سپاهيان روم بود مورخان نقل كرده‌اند لشگرى را كه هرقل گردآورى كرد حدود دويست هزار نفر بود ، ولى ارتش اسلام از بيست و چهار هزار نفر تجاوز نمىكرد ! ! و عجيبتر اين كه نوشته‌اند تعداد نفراتى كه از دشمن در اين ميدان به خاك افتادند بالغ بر هفتاد هزار نفر مىشد .